Office by Alex Penny
“Bir elim sağ cebimde, bir elim sol cebimde…
Bu hüznü sizde bilirsiniz.”
En çok da üç şey yorar insanı;
Affetmek,
İçi yanarken susmak
Ve olmayacağını bildiği halde hayal kurmak.— Chuck Palahniuk
Ne aşklarım oldu benim.
Sen de bir şey misin.
Sabahlara kadar ağladım mesela, durmadan.
Görenlere “en yakınımı kaybettim” dedim.
Gözyaşlarıma yalan.
Ne aşklarım oldu benim.
Sen de bir şey misin.
Çocuğumu elimden almışlar gibi çektim öksüzlüğü.
Hiç durmadan koştum, yağmurları içtim,adım adım.
Ne aşklarım oldu benim.
Hepsi bir yana.
Bu şiirin sahibi yine de sensin!
(mosyohafiz gönderdi)
öyle farklıydı ki beraber yürüdüğümüz yollar,
bir adım daha atsam uzağına düşecek gibi olurdum.
kaçınılması mümkün olmayan,
tahammülü imkansız düşünce felaketlerine kapılırdım.
susardım;
yanlış kelimelerin telaffuzuyla intihar etmekten korkardım.
mutlu olmak için ikimizi,
seni her zaman hiç olmadığın kadar benli yazardım.
ağlamaklı olurdum kurduğum hayallere bile yakışmamandan,
satırlara ağlardım..
Üzerimdeki tek ağırlığın ceplerimi tıka basa doldurduğum misketler olduğu zamanları geri istiyorum.
Sen geldin ve benim deli köşemde durdun
Bulutlar geldi ve üstünde durdu
Merhametin ta kendisiydi gözlerin
Merhamet saçlarını ıslatan sessiz bir yağmurdu
Bulutlar geldi altında durduk
Konuştun güneşi hatırlıyordum
Gariptin yepyeni bir sesin vardı
Bu ses öyle benim öyle yabancı
Bu ses saçlarımı ıslatan sessiz bir kardı
Dişlerin öpülen çocuk yüzleri
Güneşe açılan küçük aynalar
Sert içkiler keskin kokular dişlerin
İçinden geçilen küçük aynalar
Ve güldün rengârenk yağmurlar yağdı
İnsanı ağlatan yağmurlar yağdı
Yaralı bir ceylan gözleri kadar sıcak
Yaralı bir ceylan kalbi gibi içli bir sesin vardı
Sen geldin benim deli köşemde durdun
Bulutlar geldi üstünde durdu
Merhametin ta kendisiydi gözlerin
bütün hüzünlere gebe, bütün yaralara merhem şarkılar gibisin.
